FRIENDS WITHOUT BORDERS: GREECE - TURKEY

Όντας Τοπικός Υπεύθυνος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων & Ειρήνης της HelMSIC Αλεξανδρούπολης είχα την ευκαιρία να εμβαθύνω σε πολλά και ενδιαφέροντα θέματα που αφορούν άμεσα την χώρα μας μεταξύ των οποίων η καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των ασθενών στα ελληνικά νοσοκομεία αλλά και σε θέματα που ίσως να ξέφευγουν λίγο από την σφαίρα της ιατρικής επιστήμης, όπως εκείνα του μεταναστευτικού, της καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εντός της ελληνικής κοινωνίας, αλλά και της ειρήνης μεταξύ των λαών. Ως χώρα έχουμε, βλέπετε, το προνόμιο να σχετιζόμαστε άμεσα με τα περισσότερα από τα παραπάνω σημαντικά «προβλήματα» και, δυστυχώς, να μην αποτελούμε και το καλύτερο παράδειγμα όσον αφορά τον τρόπο επίλυσης και αντιμετώπιση τους.

Πιο συγκεκριμένα, όμως, θα ήθελα να σας μιλήσω για ένα ζήτημα που όλοι λίγο πολύ γνωρίζετε και όλοι έχετε ίσως σχηματίσει μία δική σας άποψη όλα αυτά τα χρόνια, αφού οι «ελληνοτουρκικές σχέσεις» αποτελούν χρόνια τώρα ένα από τα πρώτα θέματα συζήτησης, σαν το παλιό καλό κρασί του οποίου το άρωμα παραμένει αναλλοίωτο, δυνατό αλλά και επίκαιρο μέχρι σήμερα. Χιλιάδες, άλλωστε, οι αναφορές στα δελτία ειδήσεων των καναλιών και των δύο χωρών, στις εφημερίδες αλλά ακόμη και στα blogs, όπου κανείς μπορεί να ακούσει ή να διαβάσει απίστευτα πράγματα - εμπνεύσεις κάποιον κυρίων που μερικές φορές θυμίζουν σενάρια ταινιών επιστημονικής φαντασίας. Σίγουρα η ιστορία των δύο λαών κρύβει πολλές άσχημες στιγμές, μάχες με χιλιάδες χαμένες ζωές και αναμνήσεις που δύσκολα κανείς θα μπορούσε να βγάλει από την μνήμη του. Οι καιροί όμως αλλάζουν, οι άνθρωποι προχωρούν εμπρός, αλλάζουν φιλοσοφία, τρόπο σκέψης αλλά και ζωής. Αρκετές, άλλωστε, ήταν και οι προσπάθειες που έγιναν από τις πλευρές των πολιτικών ηγεσιών και των δύο χωρών αμφότερα, ιδιαιτέρως κατά την τελευταία δεκαετία με πάμπολλες κουβέντες και κινήσεις εντυπωσιασμού. Μένουν, παρόλα ταύτα, να γίνουν πολλά ακόμη βήματα, περισσότερο ουσιαστικά, τα οποία δεν θα αφορούν και δεν θα εμπλέκουν οποιεσδήποτε πολιτικές ηγεσίες και οποιουσδήποτε υπαλλήλους διαφόρων πολυεθνικών εταιριών ή προστάτες διαφόρων οικονομικών συμφερόντων, αλλά όλους εμάς τους απλούς πολίτες.

Έτσι κι εγώ με μεγάλη μου χαρά και τιμή δέχθηκα να συμμετάσχω, αφού πρώτα επιλέχθηκα από την αρμόδια επιτροπή, σε ένα project το οποίο βρίσκεται υπό την αιγίδα της UNESCO, του Stanford University, του Peace Facebook και του Social Interactive και ονομάζεται “Friends Without Borders”. Βασικό κομμάτι του συγκεκριμένου Project αποτελούσε η παραγωγή ενός documentary film από τους “Peace Champions” όπως μας έχουν ονομάσει. Οι οκτώ επιλεγμένοι Peace Champions, λοιπόν, οι οποίοι και κατάγονται από τις χώρες που αντιμετωπίζουν προβλήματα στις διμερείς τους σχέσεις ανέλαβαν το ρόλο του documentary film-maker. Τέσσερα ζευγάρια χωρών και πιο συγκεκριμένα η Ελλάδα με την Τουρκία, η Ινδία με το Πακιστάν, το Ισραήλ με την Παλαιστίνη και η Σερβία με το Κόσσοβο.

Εικόνες από την όμορφη πόλη της Αλεξανδρούπολης, λοιπόν, και γενικότερα της περιοχής του Έβρου. Εικόνες της καθημερινής ζωής των ανθρώπων της πόλης μας εκπροσώπησαν την χώρα μας στο συγκεκριμένο project, το οποίο μάλιστα παρουσιάστηκε στο πρόσφατο 7ο Διεθνές Forum Νεολαίας της UNESCO που έλαβε χώρα στο Παρίσι μεταξύ 17 και 20 Οκτωβρίου 2011. Το βίντεο αυτό συνδυάστηκε με το βίντεο της εκπροσώπου της Τουρκίας, της φίλης μου Zeynep η οποία και κατάγεται από την περιοχή της Καππαδοκίας και είναι φοιτήτρια Αγγλικής φιλολογίας στην πόλη του Erzurum. Έτσι, προέκυψε ένα τελικό video του οποίου σκοπός και στόχος είναι η αποκάλυψη της πραγματικότητας.  Η αποκάλυψη της μεγάλης αλήθειας, ότι Έλληνες και Τούρκοι είμαστε φίλοι μεταξύ μας και ότι μπορούμε και πρέπει να έρθουμε ακόμη πιο κοντά μέσα στα επόμενα χρόνια...

Δείτε το βίντεο Ελλάδας - Τουρκίας και βρείτε περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα και το Facebook group του project.

Δημήτριος Πεϊχαμπέρης
Φοιτητής Ιατρικής Δ.Π.Θ.